Ik hoor je praten en ik hoor de pijn
die doorklinkt in je machteloze woorden
de tranen die je in je boosheid smoorde
omdat geluk zo kwetsbaar leek te zijn
En even mist het leven elke zin;
maar ondanks alle pijn in het verleden
en ook al ben je nog zo moegestreden
in ieder einde schuilt een nieuw begin.
Kijk hoe de bomen in het najaarsbos
om in de winter niet kapot te vriezen
hun kleurige maar dorre blad verliezen:
zo laat je dingen die je pijn doen los.
Ginie (bron onbekend)
20 aug 2008
Stuur door
Dit is niet OK